Edit

With Mary toward the 150th of the Institute (1872 – 2022)

…The Lord has suggested to us for the preparation of the significant event of the 150th of the foundation of the Institute. We consulted with a special Commission composed of FMA, laity, and young people of the Salesian Family who have offered us a valid contribution of reflections and proposals. The event we are preparing to live is for everyone.

…The stages of the celebration of the 150th To prepare ourselves for the celebration as Institute, we will live a triennial of praise, of gratitude, of new educational and vocational vitality that will be interwoven with the Chapter event according to these themes illumined by the words of Mother  azzarello:  
– 2019-2020 Give thanks: “Let us truly thank the Lord who   gives us many graces” (L 37,10)
– 2020-2021 Accept the mandate: “I entrust them to you.”   2021-2022 Plan the future boldly: “Courage! Let us go ahead with a great and generous heart” (L 47,12)

…We let ourselves be inspired on this journey by the one who traced out the feminine face of the educational charism of Don Bosco, reliving it at Mornese and Nizza Monferrato in a creative and daring way together with the first communities, with the young people, and with the lay collaborators. During these three years, it will be everyone?s commitment to involve the educating communities, especially the young people, in re-discovering Mary Domenica in her richness as a young woman and in the prophetic dimensions of her spirituality and educational mission. In order to give greater depth to this knowledge, we can draw on the material of the Data Bank, of the FMA Studies Center, and of the written and audio-visual resources (films, songs, dramas, etc.…) that the Institute and the Provinces have a wealth of.

Salesian Sisters of Don Bosco Daughters of Mary Help of Christians 124 Sala Daeng Rd, Si Lom, Bang Rak Bangkok 10500 THAILAND

secretary@fma.or.th

(+66) 2-23 48 549

หน้าต่างวัลโปนัสกา

หน้าต่างวัลโปนัสกา การแสวงหาพระเจ้าเป็นท่าทีสม่ำเสมอในชีวิตจิตของมาอิน ตั้งแต่รับศีลมหาสนิทครั้งแรก พระเยซูเจ้าในศีลมหาสนิทกลับเป็นพลังและความสุขยินดีของเธอ  ดังเช่นพระเยซูเจ้าที่ทรงแสวงหาเวลาเพื่ออยู่เพียงลำพังกับพระบิดา มาอินก็แสวงหาช่วงเวลาเพื่อพบปะกับองค์พระเจ้าของเธอด้วยความรักอย่างไม่หยุดหย่อน ในตอนเย็นหลังจากงานบ้านลูกสาวชาวนาผู้นี้จะขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคา ที่มีหน้าต่างบานหนึ่งซึ่งสามารถมองเห็นวัดประจำตำบลได้แต่ไกล “จากแสงริบหรี่ของตะเกียงตู้ศีลที่สะท้อนบนกระจกหน้าต่างของวัดนั้น เธอส่งใจร่วมเป็นหนึ่งกับชาวบ้านคนอื่น ๆ นมัสการพระเยซูเจ้าและขอบคุณพระองค์สำหรับวันที่ผ่านมาและวอนขอพระพรต่าง ๆ จากพระองค์ ดูเหมือนว่ามาอินไม่อยากจากที่ตรงนั้นเลย และเมื่อปิดหน้าต่างอย่างอ้อยอิ่งเธอจะเพ่งสายตาจับจ้องไปยังวัดอีกครั้ง เหมือนดังว่าวางจิตใจทั้งหมดของเธอไว้เฉพาะพระพักตร์พระองค์ และบอกกับพระองค์ว่า “โอพระเยซูเจ้า ลูกเป็นของพระองค์ทั้งหมด 

วัดใหญ่ : มาอินได้รับและพัฒนาพระคุณแห่งความเชื่อ

วัดใหญ่ มาอินได้รับและพัฒนาพระคุณแห่งความเชื่อ ก่อนที่เราจะปั้นท่านในครรภ์มารดา  เราก็รู้จักท่านแล้วก่อนที่ท่านจะเกิด เราก็แยกท่านไว้เป็นของเราแล้วเราแต่งตั้งท่านให้เป็นประกาศกสำหรับนานาชาติ” ( ยรม.1,5 ) มาอินเกิดวันอังคารที่ 9  พฤษภาคน 1837 เป็นวันที่พระศาสนจักรเทิดเกียติแด่ทูตสวรรค์ผู้อารักขา ในวันเดียวกันนี้เธอได้รับศีลล้างบาปและได้รับชื่อว่า มาเรีย โดเมนิกา ชื่อมาเรียเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณยาย และโดเมนิกาเพื่อระลึกถึงคุณปู่  มาเรียยังเป็นชื่อของแม่พระนิรมลทิน และโดเมนิกามีความหมายว่า

บ้านเกิด

บ้านเกิด มาเรีย โดเมนิกา มัสซาแรลโล (มาอิน) เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ.1837 ในบ้านหลังนี้ เธอเป็นบุตรสาวคนแรกที่ทุกคนรอคอยและต้อนรับด้วยความรัก ครอบครัวของมาอินอาศัยอยู่ในบ้านนี้  ระหว่างปี 1849 – 1850 บ้านหลังนี้…บ้านที่เปี่ยมด้วยคุณค่าของชีวิตที่เริ่มต้น…ทุกช่วงเวลา การตอบรับชีวิต (sí alla

วัดน้อยถวายแด่แม่พระองค์อุปถัมภ์

วัดน้อยถวายแด่แม่พระองค์อุปถัมภ์           ตั้งอยู่ในมัสซาแรลลี  ได้รับการเสกอย่างสง่าและเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่  24  พฤษภาคม 1843 เพื่อเป็นการแสดงออกถึงการรู้คุณที่พระมารดามารีย์ได้ปกป้องประชาชนระหว่างโรคระบาดที่รุนแรงซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปี 1835 – 1836         ในช่วงเวลาที่มีการเสกและเปิดวัด

วัลโปนัสกา

วัลโปนัสกา ดิฉันเที่ยวตามหาที่รักของดิฉันตามภูเขาและเนินเขา (พซม 3,1)           ครอบครัวมัสซาแรลโลอาศัยอยู่ในหมู่บ้านมัสซาแรลลี จนถึงปลายปี  1848 หรือต้นปี 1849   เนี่องจากบ้านเกิดเริ่มคับแคบเกินไปสำหรับลูก ๆ ที่กำลังโตและรายได้ไม่เพียงพอจะจุนเจือครอบครัว ในวันที่  10  กุมภาพันธ์